آن‌ها بهترین دوستان دنیا هستند؛ پنج رفیق که در همه چیز با هم شریک بودند: وقایع مه ۶۸، سال‌های هیپی‌گری، موسیقی راک و عشق‌شان به برنادت. برنادت آن‌ها را ترک کرد تا ستاره راک شود و حالا پس از ۱۵ سال برای یک آخر هفته بازگشته است. ژان ماری پوآره در این فیلم با طنز فراوان و بازی‌های درخشان، پرتره‌ای از یک نسل را به تصویر می‌کشد.

در این اقتباس از نمایشنامه مولیر، مسیو ژوردن، فردی نوکیسه اما ساده‌لوح که به دنبال ارتقای جایگاه اجتماعی است، در رویای شناخته شدن در جامعه اشراف به سر می‌برد. او استادان موسیقی، رقص و فلسفه را استخدام می‌کند. او با افکار مربوط به افتخارات، نشان‌ها و قدرت به مرز جنون رسیده است.

ژوسلن بومونت، مامور مخفی فرانسوی، ماموریت می‌یابد تا نیالا، رئیس‌جمهور مادام‌العمر کشور آفریقایی مالاوی را ترور کند. با تغییر سیاست‌های فرانسه، ترور نیالا از دستور کار خارج می‌شود. اما مقامات عالی‌رتبه به جای فراخواندن مامور خود، عمداً بومونت را قربانی کرده و او را تحویل مقامات مالاوی می‌دهند. او پس از دستگیری، محاکمه و زندانی شدن، موفق به فرار می‌شود. بومونت پس از دو سال غیبت به پاریس بازمی‌گردد و از طریق سرهنگ مارتین به رؤسای خود اطلاع می‌دهد که در جریان سفر رسمی و پیش‌روی نیالا به پاریس بین دوازدهم تا پانزدهم این ماه، ماموریت خود را به سرانجام خواهد رساند و حساب‌های شخصی‌اش را هم با سازمان امنیت فرانسه تسویه خواهد کرد. اکنون سوال این است که آیا باید جلوی بومونت را گرفت یا خیر؟

مادام رزا، روسپی بازنشسته یهودی و بازمانده آشویتس، در طبقه ششم ساختمانی در محله پیگال زندگی می‌کند و سرپرستی فرزندان روسپی‌های دیگر را بر عهده دارد. مومو، پسر بچه‌ای الجزایری که او را مسلمان بزرگ می‌کند، بزرگ‌ترین و محبوب‌ترین کودک اوست. مومو درباره والدینش می‌پرسد و رزا با ابهام پاسخ می‌دهد. با پیر شدن رزا و کم شدن تعداد بچه‌ها، مومو باید بیشتر به او کمک کند؛ به دلیل مشکلات مالی، او سعی می‌کند با نمایش عروسکی در خیابان پول در بیاورد. نادین، یک تدوینگر فیلم، با او دوست می‌شود و پدر مومو نیز پیدا می‌شود. مادام رزا روزهای آخر عمرش را در ترس از بیمارستان می‌گذراند و مومو باید دست به کار شود.